Karbon Çelik Boru Üreticileri - Gerçek Tekliflerde Genellikle Ne Olur?

Hala çok basit başlayan sorular alıyoruz.

Sadece kısa bir boyut listesi.
Bazen sadece "karbon çelik boru" ve başka bir şey değil.

Onaylanmış bir standart yok. Hiçbir uygulama açıklanmadı.

O kısım aslında normal.

Daha da ilginç olanı, ilk alıntıdan sonra yaşananlar.

Yakın zamanda bir Vietnam soruşturması geldi.

2 inç, 4 inç, Program 40.

Sıra dışı bir şey yok.

Her zamanki gibi aynı gün standart bir teklifle yanıt verdik.

Bir süre yanıt gelmedi.

Daha sonra alıcı, fiyatla hiçbir ilgisi olmayan bir soruyla geri döndü:

"Bir gönderide birden fazla boyut karıştırıldığında ısı sayılarını nasıl ayırırsınız?"

O anda bunun basit bir fiyat karşılaştırması olmadığı anlaşıldı.

Proje denetimiyle ilgiliydi.

Çoğu katalog-tarzında, karbon çeliği boru üreticileri şu şekilde karşılaştırılır:

fiyat
standart
teslimat süresi
üretim kapasitesi

Ancak gerçek iletişimde alıcıların ilk odaklandığı şey bu değildir.

Ancak daha sonra ortaya çıkan sorunlardan başlarlar.

Örneğin, sertifika formatının danışmanın gereksinimlerine uyup uymayacağı.

Veya her bir paketin saha denetimi sırasında geriye doğru takip edilip edilemeyeceği.

Bu sorular genellikle ilk e-postada görünmez.

Orta Doğu soruşturmasıyla ilgili başka bir dava daha vardı.

API 5L ve ASTM A106 aynı talepte birlikte listelendi.

Teknik olarak farklı ürün sistemleridir.

Ancak erken-aşama projelerde, alıcılar genellikle tasarımın kesinleşmesi tamamlanmadan bunları karıştırır.

Basit bir açıklama istedik:

"Bu boru hattı tasarımı için mi yoksa dahili tesis boruları için mi?"

Cevap kısaydı:

"Hala mühendislik incelemesi altında."

Böylece teklifin tamamı fiyatlandırmadan spesifikasyon onayına kaydı.

Bu beklenenden daha sık olur.

Program 40 siparişleri de tartışma sırasında gelişme eğilimindedir.

İlk başta sadece çap ve kalınlıktır.

Daha sonra konuşma konteyner yükleme aşamasına geçiyor.

Daha sonra ağırlık dağılımına geçiyoruz.

Daha sonra, navlun maliyetini çok fazla artırmadan birden fazla boyutun birlikte gönderilip gönderilemeyeceği konusuna geçilir.

Bu noktada orijinal spesifikasyon artık ana konu olmaktan çıkmıştır.

Ele aldığımız bir Suudi projesinde boru kalitesiyle ilgili hiçbir sorun yaşanmadı.

Her şey ASTM gerekliliklerine uyuyordu.

Ancak belge incelemesi sırasında danışman, izlenebilirlik kayıtlarının çok özel bir sırasını talep etti.

İlk önce ısı numarası.
Daha sonra üretim partisi.
Daha sonra sertifika.

Tüm belgeler mevcuttu.

Sadece beklenen sıraya göre düzenlenmemiş.

Bu onayda gecikmeye neden oldu.

Bu tür bir durum üretim kabiliyeti ile ilgili değildir.

Tedarikçi belgelerinin proje iş akışıyla ne kadar yakından eşleştiğiyle ilgilidir.

Çoğu karbonlu çelik boru üreticisi standart gereklilikler dahilinde üretim yapabilir.

Fark, proje koşulları daha az standart hale geldiğinde ortaya çıkar.

Zamanla küçük bir desen fark ettik.

Deneyimli alıcılar nadiren yalnızca teknik özellik formlarına odaklanır.

Şöyle sorular sormaya başlıyorlar:

"Muayene sırasında genellikle sorunlara neden olan şey nedir?"

veya

"Belgeler sahada reddedilirse ne olur?"

Bu sorular artık borularla ilgili değil.

İnfaz sırasındaki risklerle ilgilidirler.

Karbon çelik boruların kendisi basit ürünlerdir.

Ancak bunların etrafındaki tedarik basit değildir.

Çoğu zorluk teklif ve teslimat arasında ortaya çıkar.

Üretimde değil.
Malzeme seçiminde değil.

Ancak bilgi, belge ve nakliye ayrıntılarının projeyle nasıl uyumlu olduğu.